Είσοδος Επικοινωνία Περιεχόμενα Links Χαιρετισμός

ΧΑΛΚΗ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ

νῆσος Χάλκη ἢ Χαλκίτις εἶναι ἡ τρίτη εἰς μῆκος, περιφέρειαν, ἔκτασιν καὶ πληθυσμὸν νῆσος τῶν Πριγκηποννήσων, μὲ 2.350 χμ ἢ περίπου 250 ἐκτάρια. Ὠνομάζετο Χάλκη ἢ Χαλκίτις ἀπὸ τὰ ὀρυχεία χαλκοῦ καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μετάλλου τούτου, ποὺ ὑπῆρχεν ἐκεῖ κατὰ τοὺς βυζαντινοὺς χρόνους. Στὰ τουρκικὰ Χεϊμπελὴ Ἀντᾶ (ἀπὸ τὸ χεϊμπέ-δισάκκι), νῆσος ἢ Δισακκοειδὴς ἢ τὸ Ταγαρονήσι, διότι οἱ περὶ τὰς κοιλάδας λόφοι τῆς σχηματίζουν εἶδος δισακκίου.

Κατὰ τὸν Σκαρλᾶτον Δ. Βυζάντιον (1862):

Διαιρεῖται δέ, ἐν σχήματι χηνόποδος ἢ τριγώνου, εἰς τρία ὀρεινὰ μέρη, τὸ μὲν πρὸς βορρᾶν, τὸ δὲ πρὸς δυσμάς, καὶ τὸ τρίτον πρὸς ἀνατολάς, χωρισμένα ἀπ᾽ ἀλλήλων δι᾽ ἑνός, ἀρκετὰ διακρινομένου, αὐχένος, ἐκτεινομένου ἀπὸ τοῦ βορειοανατολικοῦ μέρους, ὅπου τὸ χωρίον, πρὸς μεσημβρίαν καὶ δυσμάς, ὅπου ἐπίσης σχηματίζονται λιμένες ἕκαστον δὲ τῶν τριῶν μερῶν τούτων ἔχει ἀνὰ ἕνα ἢ δύο λόφους, τὸ μὲν πλεῖστον δασώδεις, περὶ δὲ τοὺς πρόποδας ἀμπελουργουμένους. Ἅπασα δὲ ἡ μακρὰ κοιλὰς αὕτη, ἱκανῶς εὔφορος, ἀνεῖται εἰς καλλιέργειαν ἀμπελώνων ἢ κήπων, καὶ σπανίας ἀρουρῶν, παρεκτὸς τοῦ μεσημβρινοῦ μέρους, ὅπερ, ἐκτὸς τοῦ μικροῦ λιμένος τῶν πεύκων (Τσάμ-λιμάν) εἶναι ἀπότομον καὶ κρημνῶδες.

ὑψηλότερος λόφος τουρκιστὶ λέγεται Δεγιρμὲν τεπεσή, ἑλληνιστὶ Κουτρουλόμυλος (136 μ.), διότι ἐκεῖ ὑπῆρχεν ὁ ἀνεμόμυλος τοῦ μοναστηρίου τῆς Παναγίας, ἀνεγερθεὶς τὸ 1710 ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου τῆς μονῆς Νεοφύτου. Ὁ δεύτερος εἶναι τοῦ Μακαρίου (98 μ.) καὶ ὁ τρίτος τῆς Ἁγίας Τριάδος (85 μ.).

καθηγητὴς Δημήτριος Π. Μάνος, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Χάλκην, μὲ τὸν λυρισμὸν ποὺ τὸν χαρακτηρίζει, ἀνάμεσα στὰ ἄλλα Πριγκηπόννησα περιγράφει τὴν Χάλκην:

Κι᾽ ἀνάμεσα σ' αὐτὰ βασίλισσα ἡ Χάλκη ἡ ἐρατεινή, μὲ τοὺς λόφους, τοὺς πευκῶνες καὶ τοὺς ἐλαιῶνες της, μὲ τὶς ἄμπελες, τὶς χωράφες καὶ τὶς πηγάδες της, μὲ τοὺς ἐρειπωμένους μύλους, τὶς ροῦγες καὶ τὰ μονοπάτια της, μὲ τὶς ταντελωτὲς ἀκρογυαλιές, τοὺς κάβους, τοὺς ἀπανέμους κόλπους καὶ τοὺς ὅρμους της.

Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Τὴν Χάλκην τὴν ἀναφέρουν εἰς τὰ ἔργα των ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ Πλίνιος, ὁ Περγαμηνὸς Καρύστιος, ὁ γεωγράφος Ἀρτεμίδωρος ὁ Ἐφέσιος, ὁ Μαρκιανὸς ὁ Ἡρακλειώτης, ὁ συγγραφεὺς Στέφανος ὁ Βυζάντιος, ὁ Ἡσύχιος, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι νεώτεροι.

Σχετικὰ μὲ τοὺς πρώτους κατοίκους της ὁ Δ.Π. Μάνος γράφει:

Ὅλα αὐτὰ μαρτυροῦν πὼς ἀπὸ πολὺ παλιὰ χρόνια κατοικήθηκε τὸ νησί, κι᾽ ὄχι μονάχα γιὰ τὸ πολύτιμο μετάλλευμα ποὺ ἔφτανε ὡς τὰ ξακουστὰ ἐργαστήρια τῆς Σικυώνας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς φιλόξενους ὅρμους, τὴν πλούσια χλωρίδα καὶ προπαντὸς γιὰ τὸ εὔκρατο καὶ ὑγιεινό του κλῖμα. Πάντως, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ὅσα γενικὰ ἐλέχθησαν προηγουμένως καὶ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, δὲν ἔχομεν ἄλλας πληροφορίας διὰ τοὺς πρώτους κατοίκους τῆς Χάλκης κατὰ τοὺς ἀρχαίους καὶ τοὺς βυζαντινοὺς χρόνους.

Θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ ὅτι ἡ ὅλη ἱστορία τῆς νήσου Χάλκης μέχρι τῶν ἀρχῶν τοῦ ΙΘ´ αἰῶνος συμπλέκεται πρὸς τὴν ἱστορίαν τῶν μοναστικῶν ἐγκαταστάσεων, ποὺ ἱδρύθησαν καὶ ἐλειτούργησαν στὸ νησὶ ἐκεῖνο. Τέτοια μοναστικὰ καθιδρύματα ὑπῆρξαν:

 Βυζαντινοὶ χρόνοι:

α´) Ἡ μονὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος
β´) Ἡ μονὴ τῆς Παναγίας Καμαριωτίσσης
γ´) Ἡ μονὴ τοῦ Ὁσίου Ἀκεψιμᾶ.

 Μεταβυζαντινοί Χρόνοι:

δ´) Ἡ σκήτη τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος
ε´) Τὸ κελλίον τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος
στ´) Ἡ μονὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Κρημνοῦ.

Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΩΝ κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΔΟΜΕΣΤΙΚΟΥ ΤΗΣ Μ.Χ.Ε. κυρ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΪΚΟΠΟΥΛΟΥ.